Dit najaar waren er verschillende inzamelacties voor onze stichting. Fantastisch om te zien dat zoveel vrijwilligers dit spontaan organiseren en er met hun enthousiasme steeds weer een succes maken. Hartelijk dank voor jullie creativiteit en volharding!
Daarnaast gaven we in verschillende plaatsen presentaties over het werk van onze veldwerkers. Dat komen we ook graag bij jouw verenging, kerk, groep of genootschap doen. Stuur een mailtje en we komen langs.
Lees verder de verslagjes van enkele activiteiten.

Op 3 november hielden we voor de derde keer een presentatie in de PKN Kerk van Drogeham (Friesland). Deze keer om speciale aandacht te vragen voor de Himalaya Waldorfschool Kathmandu. Op deze school zitten veel kinderen uit een kindertehuis die, zonder de steun vanuit Nederland, geen goede opleiding zouden krijgen. Fantastisch is dat de kinderen uit Drogeham met het “bussielopen” weer een onwaarschijnlijk bedrag hebben opgehaald: € 1.698,61. Met recht: kinderen voor kinderen. Aangevuld met het bedrag dat de collecte die zondag heeft opgebracht is het totaal bedrag ruim € 2.200.- geworden. Dit geld gaat gebruikt worden om de toiletjes verder af te maken, kraantjes te plaatsen voor een goede hygiëne, vloeren te leggen, muren te schilderen en een keukengebouwtje te realiseren. Wat een geweldige ondersteuning. Héél hartelijk dank aan allen die zich hebben ingezet!!

Op zondag 10 november was bestuurslid Margriet Bunnik te gast in de Remonstrantse Kerk in Hoogeveen. Een kleine kerkgemeenschap die met grote aandacht naar de PowerPointpresentatie keek. Er werden gerichte vragen gesteld en gelukkig kon Margriet ze allemaal helder en duidelijk beantwoorden. Aangezien ze al verscheidene keren bij onze veldwerkers in Nepal op bezoek was kon ze vol overtuigen vertellen hoe effectief en doelgericht hun de manier van werken is. Er wordt daar hulp geboden waar het echt nodig is. Vervolgens blijft Shiva monitoren of de voortgang goed gaat en of er nog aanvulling nodig is, zodat de mensen uiteindelijk leren zichzelf te redden.

Kerkgangers van een verzorgingshuis in Eibergen collecteerde een jaar lang voor Diyo Nepal en brachten maar liefst 2.143 euro bij elkaar (foto).
Ook in de PKN-kerk van Eibergen/Rekken vinden regelmatig collectes voor Diyo Nepal plaats en in februari is er weer een ZWO-markt waar we ons mogen presenteren.
Diyo Nepal is dit seizoen ook het collectedoel van ‘Vrijzinnigen IJsselstreek’ in Brummen. Daar maakt de opbrengst van de jaarlijkse boekenmarkt deel vanuit, die bracht al bijna 1.600 euro op!

Zo oogsten we het hele jaar door goodwill en geldelijke opbrengsten, waarmee we onze veldwerkers ondersteunen in hun belangrijke werk op verschillende plekken in Nepal. Namens hen hartelijk dank voor die steun en creatieve inzet!

Nog een paar hartverwarmende voorbeelden:

• Kees Hazen en zijn dochter lieten zich sponsoren tijdens de Nijmeegse vierdaagse en liepen ruim 1.000 euro bij elkaar!
• Diyo Nepal was de cadeautip van een jubileumfeest en van huwelijksfeesten in Veenoord en Zoetermeer. Heerlijke geschenken om te onthalen, door te geven en voor ons om te ontvangen.
• Geertrude Kouwe verkoopt het hele jaar door haar zelfgemaakte spullen in de regio Arnhem/ Rheden.
• In verschillende winkels staan we met een infostand en verkoopspullen zoals de zorgboerderij de Vijfsprong in Vorden. Ook op (kerst)markten staan onze vrijwilligers met kleurrijke kramen het mooie werk van onze veldwerkers te vertellen en de prachtige Nepalese spullen te verkopen.
• Last but not least zijn we enorm blij met de geschonken producten van de (web)winkel ‘Sjaal met Verhaal’ met het sturen van dozen vol spullen voor de verkoop.

Het bericht Bijzondere inzamelacties in het land verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

Het nieuwe bestuur van onze stichting is inmiddels goed op elkaar ingespeeld. We komen globaal eens in de 6 à 8 weken bij elkaar in Zuidwolde om de lopende projecten te bespreken en hoe Ilse en Shiva het beste ondersteund kunnen worden. De projecten zijn verdeeld onder de bestuursleden, elk bestuurslid heeft hierover individueel contact met Ilse en Shiva en brengt verslag uit in de bestuursvergadering.

 

Van links naar rechts:
Gré: vrijwilligster – Martine: penningmeester – Willemieke: secretaris  Wilna: adviserend lid – Kees: voorzitter
Margriet, onzichtbaar achter de camera: algemeen bestuurslid

Het bericht Introductie bestuursleden verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

We kijken terug op een zeer geslaagde Nepal ontmoetingsdag, afgelopen zondag. De Lindense Molen in Vorden zat afgeladen vol met mensen, ruim 100,uit alle windstreken. Geconcentreerd luisterend naar de vele succesvolle projecten van Diyo Nepal in Dhading en het levensverhaal van Ilse sinds haar vertrek naar Nepal 10 jaar geleden. Of bezoekers waren herinneringen aan het ophalen aan hun reis naar dit fantastische land of ze brainstormden over mogelijkheden om als Nederlander meer te leren van de eenvoud, rust en tijdloosheid die in Nepal zo vanzelfsprekend is.

Ondertussen werden er flink wat spullen uit Nepal verkocht en was er een loterij met als hoofdprijs een betekenisvol spekstenen beeld. Dat maakte de opbrengst van de dag opliep tot 1.890 euro; een geweldige bijdrage aan Ananda Home, het nieuw te bouwen opvanghuis van Ilse en Shiva in Kathmandu. Hartelijk dank aan alle aanwezigen voor uw bijdrage!

Was u er niet bij en wilt u ook een steentje bijdragen aan de bouw van Ananda Home? Maak dan uw gift over naar NL68TRIO0197616623 van Stenen voor Nepal. Wij zouden ook bijzonder geholpen zijn als u vrienden, familie, bekenden, collega’s en suikerooms over dit fantastische initiatief vertelt of mailt en hen aanspoort om ook een bijdrage te leveren. Want we kunnen nog wel wat steun gebruiken en ieder steentje telt. Wilt u meer weten over deze actie, ga dan naar www.stenenvoornepal.nl.

Shiva en Ilse hebben met volle teugen genoten van de grote belangstelling voor hun werk. Afgelopen donderdag vlogen ze opgeladen en gemotiveerd met het hele gezin terug naar hun dankbare werkplek in Nepal. We wensen hen voor de komende periode veel succes toe, maar ook de eenvoud, rust en tijdloosheid dat dit prachtige land te bieden heeft.

Rest ons om alle vrijwilligers te bedanken die meegeholpen hebben om deze dag mogelijk te maken. Jullie inzet was geweldig!

Met een hartelijke groet,
Kees Hazen, voorzitter van Stichting Diyo Nepal en Dré van Marrewijk, voorzitter van Stichting Stenen voor Nepal.

P.S.: de winnaar van de ‘derde prijs’ van de loterij heeft zijn prijs nog tegoed; een schitterende thanka. Als de eigenaar van het blauwe lotnummer 25 zich meldt, wordt de prijs hem of haar nagezonden.

Het bericht Druk bezochte ontmoetingsdag verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

De kinderen presenteerden dit resultaat tijdens een speciale kerkdienst, afgelopen zondag 5 november. De dienst stond in het teken van hulp aan andere landen en Nepal in het bijzonder. Bestuurslid Margriet Bunnik vertelde er uitgebreid over het werk van Diyo Nepal. “Ik kreeg kippenvel op het moment dat de kinderen het bedrag voor Diyo boven hun hoofd uitbeelden, geweldig!”.

Het bericht Drogeham collecteert voor Diyo verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

Op 2 september 2017 stonden onze marktvrijwilligers op de Noaberhoeve in Echten. De opbrengst tijdens dit festival was buitengewoon hoog, 400 euro! Mensen komen naar onze stand omdat die zo kleurrijk is. Een deel van onze Nepalese producten wordt geschonken door ‘Sjaal met Verhaal’, een Nederlandse verkooporganisatie dat werk creëert voor vrouwen in Nepal. Fantatisch om zo geholpen te worden! Op de foto een blije standbezoekster met haar zojuist aangekochte sjaal.

Het bericht Bijzonder hoge verkoop-opbrengst verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

Wij worden door twee stichtingen ondersteund: de Nepalese Foundation Diyo Nepal en de u bekende Stiching Diyo Nepal. De Nederlandse stichting heeft als belangrijkste taak om geld in te zamelen. De Nepalese stichting is vooral bedoeld om de zeggenschap en verantwoordelijkheid van de bevolking te vergroten. Shiva werft voor dit bestuur mensen uit de verschillende regio’s waar we werken. Daarnaast probeert hij mensen uit verschillende kasten in het bestuur te laten zitten. Het traditionele kastensysteem is er officieel niet, maar heeft zeker in Dhading nog veel impact op het sociale leven.

Bir Bahadur is bestuurslid en behoort tot de laagste kaste. In deze arme kaste is het normaal dat het hele gezin in plaats van water zelfgemaakte alcoholhoudende Rakshi drinken, gestookt van gierst. Bir had al geruime tijd geelzucht en kreeg afgelopen jaar serieus alcoholproblemen. Zijn dochter maakte zich zorgen en heeft hem meegenomen naar het ziekenhuis in Kathmandu. Daar werd leukemie geconstateerd. Een zorgverzekering of ziekenfonds bestaat niet, alle behandelingen moeten door de familie betaald worden. Zijn broer stond garant en heeft de familie in de schulden gestoken om de eerste ziekenhuiskosten te kunnen betalen. In totaal was dat $1500. De laatste twee weken was beademing nodig. De broer heeft daarmee ingestemd en toegezegd dat hij de kosten zou betalen. Dat heeft die broer in een dronken bui gezegd en was daarna niet meer bereikbaar. Hoe dan ook was het geld er niet en zou er ook niet kunnen komen. Het ziekenhuis moest de behandeling staken nadat er nog eens $2000 aan onbetaalde kosten waren gemaakt.

En toen overleed Bir…

Shiva werd door de familie opgebeld, omdat het ziekenhuis het lichaam niet vrij kon geven als die kosten niet betaald werden. Shiva is meteen naar het ziekenhuis gegaan en heeft daar de hele dag doorgebracht om aan een oplossing te werken. De familie kon niet aan geld komen en was bovendien in Dhading alles op alles aan het zetten om hout bij elkaar te krijgen, dat ook veel geld kost, voor de crematie.

Ik ben al snel met het bestuur in Nederland gaan bellen. Zij stemmen al snel in met Shiva’s voorstel om €300 tot €500 bij te dragen. Uiteindelijk heeft Shiva het op €300 kunnen houden. De rest van het geld heeft hij op andere manieren bij elkaar kunnen krijgen.

De hele dag is Shiva dus in de weer geweest, samen met enkele betrokkenen die hij bij elkaar geroepen had. Hij heeft zelfs meerdere malen contact gehad met de minister van gezondheid en zo kreeg hij het voor elkaar dat die 25 procent van de kosten wilde betalen. Ook het ziekenhuis zegde 25 procent korting toe!

Dit geeft aan hoe belangrijk de politieke contacten zijn. Shiva heeft contact met ‘local leaders’ van alle politieke partijen zodat hij snel de juiste ministers kan bereiken als dat nodig is.

Wat verder zo mooi was: de buren in Dhading, eigenlijk allemaal uit hogere kasten, hebben ook geld bijgedragen. Heel bijzonder vind ik dat, omdat er vaak gedacht wordt dat die kasten zich niet met elkaar bemoeien, wat dus zeker niet waar is.

Iedereen uit zijn dorp en omgeving, zowel uit lage als hoge kasten, was oprecht van slag: een mens overleden, zijn gezin achterlatend in een echt ruw bestaan.

Dat is weer de prachtige kant van de Nepalese cultuur: de zorg voor en met elkaar.

Ik vind het zo bijzonder dat er in een dag tijd een bedrag van enkele duizenden dollars bij elkaar wordt gehaald.

De stichting blijft het gezin ondersteunen nu het geen kostwinner heeft. We betalen de schoolkosten en geven huiswerk- en opvoedingbegeleiding. Shiva verwacht dat de voormalige werkgever voor een kleine bijdrage zal zorgen en dat scheelt gelukkig. We houden uiteraard de vinger aan de pols en zullen inspringen als er tóch nog iets extra’s nodig blijkt te zijn.

In deze cultuur werken we en moeten we (Shiva en ik) doen waar we voor staan: aansluiten bij dat wat er gaande is.

Het bericht Harde cultuur, hartverwarmende samenleving verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

Namaste Diyo-vrienden,

Het is voor jullie waarschijnlijk niet voor te stellen hoe we dagelijks met heftige en zeer wisselende emoties te maken hebben. Ik probeer het in dit blog onder woorden te brengen.

Nu, ruim een jaar na de verschrikkelijke aardbevingen, ben ik met de kinderen weer vijf weken terug in Nepal. Het is fijn om weer terug te zijn in onze vertrouwde omgeving, bij onze familie en vooral ook bij Shiva, maar: het is natuurlijk ook heel erg wennen. Vaya heeft haar draai hier op school gelukkig helemaal gevonden. Arjun heeft het nog erg lastig met de overgang van Nederland naar Nepal en vraagt veel aandacht en begeleiding.

En wat betreft mijzelf: ik moet vaak zeggen dat we hier ook nog maar een week of vijf zijn en dat ik niet van mezelf kan verwachten dat ik hier nu al vrolijk en onbezorgd rondloop. Sinds een week of zo slaap ik ’s nachts wat beter, tot die tijd lag ik altijd alert in bed.

Ik ben nog continue bezig met een mogelijke beving. Kijk altijd, waar ik ook ben, waar een evt. open plek is, waar ik een gebouw uit zou kunnen en hoe ik snel iemand kan bereiken. Verder zorg ik altijd dat ik genoeg beltegoed heb, dat mijn telefoon voldoende is opgeladen, etc. En ik spring meerdere keren per dag op bij een onverwacht geluid of trilling of wat dan ook. Toch is er soms ook een uur dat ik even niet aan de aardbeving denk…

Ik beschrijf dit zo uitgebreid om het gevoel over te brengen, vooral ook omdat ik er achter ben gekomen dat ik niet de enige ben, sterker nog: nagenoeg iedereen loopt hier in Nepal zo rond. Vrouwen of mannen: geen verschil. Vorige week gingen we met de groep Nederlandse studenten uit eten. Shiva kiest dan een restaurant dat niet omringd is door hoge gebouwen en met mogelijkheid om snel op een open plek te zijn.. Iedereen reageert op zijn of haar eigen manier op dit alles, het laat nog steeds niemand onberoerd.

Elke dag word ik geconfronteerd met beschadigde gebouwen, tempels die er ineens niet meer zijn, bijvoorbeeld een heel klooster dat weggevaagd is bij Swayambunath (de monkey temple).

En dan Dhading: daar is het nog veel ernstiger. Bijna niks is meer zoals het er was. Alleen de nieuwe modern gebouwde huizen staan er nog, op alle locaties waar we werken moeten we nieuwe accommodaties regelen.

Het heeft de mensen heel goed gedaan om daar aanwezig te zijn. Al het werk dat Shiva en de andere veldwerkers samen met de bewoners hebben gedaan.. ik ben zwaar onder de indruk. Wat een veerkracht! Ongelofelijk. Dat was er natuurlijk altijd al, en met een ramp als deze nog veel meer…

Ik realiseer me dat het nog jaren en jaren gaat duren voor we ook als stichting weer in ‘normaal’ vaarwater komen, als de situatie tenminste stabiel blijft. Het voelt als heel fragiel allemaal. Mensen staan nu nóg meer in de overlevingsstand als ik het zo zie. Het onbezorgde gevoel dat ik bij veel mensen in Dhading had (‘we leven bij de dag’, ‘kome wat komt’) is er niet meer, dat is echt duidelijk voelbaar. Ik weet niet precies waarom het me rust gaf om daar te zijn, maar misschien ook wel omdat het een gevoel van broederschap met zich meebracht. Dat is in Nepal natuurlijk altijd al sterk aanwezig, maar nu helemaal: we zijn hier allemaal samen en samen moeten we deze ervaringen en het leven zoals het nu is, met angsten en trauma’s, maar ook met hoop voor wederopbouwdoormaken. Niemand kan dit alleen. Verschillen tussen mensen vallen weg: iedereen zit in hetzelfde schuitje. Er is geen onderscheid tussen die man of vrouw daar in Dhading en Shiva en mij. We hebben het allemaal te doen met de mogelijkheden die we hebben. Wij als veldwerkers van de stichting staan niet ten dienste van de mensen in Dhading, we staan nu écht naast elkaar.

Bij de wederopbouw van de scholen is dat hetzelfde: we moeten het samen doen. Homestay net zo: we moeten kijken hoe we samen de boel weer op poten krijgen zodat er weer inkomsten komen voor de dorpsgemeenschappen.

Het bericht Ilse terug in Nepal, de eerste indrukken verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

As we all have dreams, fear, families, hope, loneliness, optimism, hunger……. ,

A 7.9  earthquake in the  Nepali  year 2072, ( 25^th  april  2015) hit Nepal and the Nepali people badly. It was not just once or twice, there were more than 400 + aftershocks above 4 rector scale.

It stopped our dreams, bring more and more fear, many people lost their family members, many people lost their hope, people felt  even more loneliness,  more difficult  about what to expect  and people lost their grains and property, many people  worried about their food.

It is sadly enough that 8856 people died with victims all over Nepal. Out of 8856 people, 679 people died from Dhading. Many people were injured.

If we say it in short, it gives us the feeling like we were like birds in bad weather, in the middle of clouds, didn’t know what to do and where to go? So, it’s still a fear, even to think of it again.

After all, we experienced and confirmed one thing, which is Humanity.

Humanity this time came also from  very very far,  it brought for those birds food, nests and  social security. Thanks to each and everyone of you, for  participation, for the wonderful

“ karma “ , with your great heart, with your  great work ……………..

With your support more than 700 families got a roof and food, clothes, some of them they could go to hospital, schools are going to get new classrooms,  and more…

Now it’s a new year 2073 for Nepal. We believe that the bad year 2072 is gone. We are happily looking forward for the betterment. It has been some time that we have no aftershocks.  Help us to respect the earth, to respect the humanity ,  for no more victims and for the humanity of sharing experiences,  which will bring us happiness !

Lots of love with respect

Ilse, Shiva and on the name of the People from Dhading !

Het bericht Shiva kijkt terug op het rampjaar 2015 verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

De persoonlijke sfeer op deze dag werd mede gecreëerd door de aanwezigheid van Ilse en Shiva. Hun warme aandacht en inspirerende verhalen zorgden voor een bijzondere verbondenheid. Verschillende mensen lieten ondanks hun fysieke beperking zich even zien: zij moesten Ilse en Shiva even de hand drukken om hun verbondenheid te benadrukken. Ontroerd. Het was een hartverwarmend en inspirerende ontmoetingsdag.

Tijdens haar presentatie over de stand van zaken in Nepal benadrukte Ilse het belang van de sponsoring van schoolkinderen. Er is behoefte aan mensen die het stokje overnemen van de trouwe sponsoren die jaar in jaar uit circa 25 euro per maand doneren. Diyo Nepal onderhoudt 60 schoolgaande kinderen en indirect ook hun gezinnen. Haar oproep bleek niet aan dovemansoren gericht. “Ik ga één kind voor mijn rekening nemen. Dat is concreet en haalbaar voor mij.” Mijn  reactie was:”Mooi, doen! en, “Overweeg dat voor 5 jaar te doen, en leg het vast in een overeenkomst met Diyo Nepal, dan kun je het hele bedrag jaarlijks aftrekken van de belasting”. Goed idee! Doen! Het geeft een kind zekerheid!

Martien Uittenbosch

Het bericht Hartverwarmende ontmoetingsdag verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.

Hierbij een update van de situatie in Nepal. Sinds de aardbevingen in april verloren veel mensen hun huis, sommige mensen verloren bovendien 1 of meer familieleden, sommigen verloren hun zaak of werk. Degenen die daarna weer een beetje opkrabbelden, zijn nu weer terug bij af: inmiddels heerst er bijna vier maanden een grote energiecrisis door een invoerblokkade van India. Daardoor kunnen we al geruime tijd niet meer op een normale manier aan spullen komen.

Geen medische zorg

Veel ziekenhuizen hebben geen medicijnen en kunnen geen operaties uitvoeren. Veel mensen die van ver naar Kathmandu komen, kunnen niet geholpen worden. Omdat er bijna geen brandstof is, kunnen de ambulances slechts sporadisch rijden. Als iemand ziek is, is het bijna onmogelijk om in het ziekenhuis te komen. Kost een taxirit naar het ziekenhuis normaal 500 roepie (circa €5), tegenwoordig kost het 5.000 roepie (circa €50) en dan nog is het niet gezegd dat er een taxi of ambulance kan gaan rijden.

Weinig vervoer

Ongeveer 15 procent van het openbaar vervoer rijdt nog. De bussen zitten overvol, mensen zitten zelfs op het dak, waardoor er veel ongelukken gebeuren. Er rijden geen schoolbussen, zodat het voor kinderen heel moeilijk is om hun school te bereiken. Veel leerlingen lopen lange afstanden en blijven dan enkele dagen op school. Het lang onderweg zijn, bij nacht en ontij, is vooral voor (jonge) vrouwen risicovol. Zij wachten uren of zelfs dagen tot er toch nog een bus langs komt.

Het vliegverkeer, met name de binnenlandse vluchten, wordt steeds meer stilgelegd vanwege tekort aan brandstof.

Moeilijk eten koken, weinig stroom

Bijna niemand kan nog op gas koken. Mensen staan dag in dag uit, soms drie weken lang, in lange rijen te wachten. Ze overnachten zelfs in de rij om hun lege gasfles te beschermen. Als er al gasbussen aankomen, dan krijgt elk gezin slechts 6 kg. Velen zijn op zoek naar allerhande brandbare producten om toch maar te kunnen koken. In huize Sapkota koken we nog wel op gas, maar dat zal niet lang meer duren. Sommige mensen kunnen op elektriciteit koken, maar verschillende transformatorhuisjes zijn daardoor overbelast of zelfs geëxplodeerd. Het komt er op neer dat we vrijwel geen elektriciteit hebben rond lunch- en dinertijd.

Gestrande economie

Het bedrijfsleven ligt op z’n gat. Zakenmensen en vaklieden hebben weinig vertrouwen en tobben veel. Met name het toerisme heeft het zwaar. Vandaag las ik een interview met een van de belangrijkste zakenmannen in ons land. Hij voorspelt dat als deze benarde situatie nog enkele maanden aanhoudt, er ontelbaar veel bedrijfjes over de kop zullen gaan en dan de economie van Nepal volledig in elkaar klapt. Het toenemende aantal zelfdodingen onder ondernemers is een teken aan de wand.

Regering staat hulpeloos

Veel regeringsfunctionarissen hebben nauwelijks tijd voor de wederopbouw. Ze geven voorrang aan het heropenen van de grenzen met India en aan het verstevigen van de banden met China. Daarnaast is er veel corruptie, nu vooral rondom de brandstof. Mensen moeten vaak 300 tot 400 procent bovenop de basisprijs betalen. Dat de wederopbouw nog niet is begonnen, is voor donorlanden en NGO’s reden om binnenkort de financiële steun terug te vragen. Ze zijn bang dat de regering het geld voor andere uitgaven gebruikt.

Mentale uitputting

De inwoners van Nepal zijn gestrest ,bezorgd of hopeloos. De schrik en de schade door de aardbeving, en nu de vele beperkingen door de grensblokkade, slaat bij de mensen naar binnen. Nu het kouder wordt en ze geen warm en veilig huis hebben, neemt de mentale belasting nog verder toe… Onlangs was ik paar keer in Dhading, vooral in Dhading Besi. Het was oogsttijd, niemand was bezig met het bouwen van hun huizen mede door de problemen van het goederenvervoer. Als we al aan bouwmaterialen kunnen komen, bijvoorbeeld voor het herstellen van de vier scholen in Dhading, dan zijn ze op dit moment veel te duur om te kopen. Dus moeten we wachten tot de brandstof weer makkelijker te verkrijgen is. Veel mensen, met name kinderen en ouderen, hebben behoefte aan dekens en kleding, omdat hun noodwoning niet warm genoeg is. Ook voorzien we enkele arme gezinnen van extra linzen.

Moed houden en bidden

Wat betreft het werk voor Diyo Nepal, ben ik er van overtuigd dat we de juiste werkwijze volgen. Onze focus op het zoveel mogelijk zelfredzaam maken van mensen werpt ook in deze crisistijd z’n vruchten af. Veel van de dingen die ik had voorgenomen kan ik niet doen vanwege de absurde situatie. Toch hoor ik terug dat we al veel hebben kunnen doen. Uit die dankbaarheid put ik mijn energie. Laten we hopen dat het brandstofprobleem spoedig zal oplossen en we het werk van de stichting weer een beetje op onze vertrouwde manier kunnen doen! Bid voor de Nepali mensen, dat ze moed en geduld mogen ontvangen. En bid voor een oplossing in impasse met India! Ik dank u allen voor alle energie die u geeft aan ons project in Dhading.

Hartelijke groeten van Shiva en team in Dhading!

Het bericht Veldverslag van Shiva verscheen eerst op Stichting Diyo Nepal.